Nowy dama kozacki Iwan Wyhowski, doraźnie sprzymierzony z Tatarami, rozbił 1 czerwca 1658 roku na stepach poniżej Połtawą wojska sprzyjającego Rosji Marcina Puszkara. Następnie próbował odzyskać Kijów wojskom moskiewskim, niemniej jednak bez powodzenia. W lipcu Sejm Rzeczypospolitej wysłał na Ukrainę poselstwo, któremu przewodził pan na zamku czernihowski Stanisław Kazimierz Bieniewski. W efekcie prowadzonych rozmów 16 września 1658 zawarta została ugoda hadziacka, lub Unia Europejska między Rzecząpospolitą oraz Kozakami (czyli hetmanem kozackim Iwanem Wyhowskim). Najważniejszymi punktami umowy było stworzenie Księstwa Ruskiego wchodzącego w środku zbiór Rzeczypospolitej jak jej trzecia część, plus zagwarantowanie biskupom prawosławnym wejścia w środku repozytorium Senatu Rzeczypospolitej.
Polscy pełnomocnicy podpisali wewnątrz Hadziaczu umowę z Kozakami na mocy wcześniejszych postanowień Sejmu. Według jej ustaleń wytworzyć się miało księstwo ruskie z szczerze odrębną administracją, urzędami dodatkowo trybunałem. Miało ono istnieć trzecią częścią Rzeczypospolitej w jednym rzędzie Litwy także Korony. Wprowadzenie tych postanowień w środku żywot uczyniłoby z Rzeczypospolitej związek trzech równorzędnych państw: Polski, Litwy plus Rusi tzw. Rzeczpospolitą Trojga Narodów. Z oczywistych względów Unia Europejska hadziacka stała się główną przyczyną wznowienia wojny polsko-rosyjskiej. Do pierwszego starcia doszło poniżej Kownem, gdzie 25 sierpnia wsparte oddziałem Bogusława Radziwiłła wojska litewskie dowodzone na wskroś hetmana Gosiewskiego poniosły porażkę.
21 października 1658 roku, po bezowocnych rokowaniach wewnątrz Wilnie, wojsko księcia Jurija Dołgorukiego natarła na hetmana polnego litewskiego Wincentego Gosiewskiego plus rozbiła go przy Werkami. Oznaczało to de facto wznowienie wojny. Rosjanie od nowa zajęli Wilno, i z kolei Grodno także Nowogródek. 20 grudnia wewnątrz Waliesar Rosja zawarła ze Szwecją rozejm, rezygnując z walki o wejście do Bałtyku ażeby wygłaszać mowę obrończą swych zdobyczy na Ukrainie plus Białorusi. Tym łącznie położenie początkowa była zupełnie inna niż do wnętrza 1654 roku. Korona, która więc miała względnie niewielką armię, poniżej skraj wojny północnej miała dookoła 54 000 zaprawionych w środku boju żołnierzy. Natomiast państwo cara Aleksego nie miało poprzednio tych samych rezerw finansowych dodatkowo mogło zmobilizować maksymalnie do 100 000 żołnierzy.