Król Jan Kazimierz przybył 4 sierpnia do Lwowa, tudzież wewnątrz dniach 8-15 sierpnia odbyła się we Lwowie konferencja wojenna do wnętrza której wkład wzięli król, hetmani dodatkowo Iwan Wyhowski. Na start rozwiązano najpoważniejszy problem, oznacza to niedostatek pieniędzy na żołd na rzecz wojska. Obiecano delegatom, że zaległe stawki żołdu wypłacone zostaną 12 listopada, co na razie uspokoiło wrzenie w środku armii. Po załatwieniu spraw finansowych zajęto się sprawami operacyjnymi. Ustalono, że Lubomirski także Potocki powinni wymieszać swe siły wewnątrz Konstantynowie plus zacząć zaraz na Szeremietewa, ażeby wlać go poprzednio nadejściem armii Chmielnickiego. Głównym celem kampanii miało egzystować zmęczenie materiału armii rosyjskiej dodatkowo restauracja Kozaków do uległości. Planowanie kampanii ułatwiał doskonale zorganizowany wywiad Rzeczypospolitej, za sprawą któremu znano wszystkie ruchy przeciwnika i niezgoda panujące w środku jego obozie. Wiadomości agenturalne uzupełniane uprzedni na wskroś podjazdy. Gdy posiedzenie dobiegły końca hetmani ruszyli do swych wojsk – Potocki do Tarnopola, oraz Lubomirski do Kryłowa. Sam królik pozostał we Lwowie aby dojrzeć na miejscu gromadzenia broni, zaopatrzenia plus odwodów.
Lubomirski dotarł do swej piechoty 19 sierpnia, po czym dwiema kolumnami dowodzonymi wskroś Cellarego także Grotthauza ruszył do Łucka, gdzie 25 sierpnia spotkał się z dowodzącym jazdą Sokolnickim. Po przejęciu dowództwa dama polny przyjął misja od czasu brata chańskiego nuradyn-sołtana Safer Gireja. Sokolnicki za to wysłany został na czele 14 chorągwi jazdy również 600 dragonii przeciwko grupie Werteleckiego, którego zupełnie rozbił uwalniając wojska polskie od chwili wciąż wiszącego zagrożenia. Niedobitki grupy Werteleckiego znalazły schronisko wewnątrz armii Szeremietewa.
Na Ukrainie Szeremietiew ruszył z Kijowa na czele swego korpusu plus trzech pułków Kozaków zadnieprzańskich (perejasławskiego, mirgorodzkiego oraz kijowskiego) 17 sierpnia. W związku z trudną sytuacją wojsk rosyjskich na Litwie oddelegowano na wsparcie Dołgorukiemu dwójka pułki kozackie – niżyński (dowodzony wskroś Zołotareńkę) oraz przyłucki (dowodzony wskroś Tereszenkę).
Po dotarciu do Kotelni ruszono na Chwastów, gdzie dołączyła resztka sił kozackich. Tutaj zaczekano na tułów Kozłowskiego plus maruderów. Tatarzy przeciwnie zaś wtem skoncentrowali siły oraz ruszyli na Podole. 18 sierpnia Chmielnicki zawiadomił Szeremietewa, że nie udało mu się przyłapać Tatarów. W odpowiedzi na to Szeremietew nakazał Chmielnickiemu żeby dołączył do jego armii.
Po ominięciu nieudolnie usiłującej uniemożliwić im armii Chmielnickiego Tatarzy 20 sierpnia dotarli szlakiem kuczmańskim do wnętrza okolice Husiatynia dodatkowo Felsztyna, gdzie stanęli, czekając na decyzje rady lwowskiej. Po otrzymaniu informacji o miejscu koncentracji armii koronnej Tatarzy ruszyli na zebranie Potockiemu.
Na Litwie 19 sierpnia do Lepela przybył Pac. Tam stoczył walkę z podjazdem rosyjskim, po czym 27 sierpnia znalazł się wewnątrz Orszy.
Na Ukrainie 25 sierpnia przybył do Kotelni kadłub kniazia Kozłowskiego. Na zwołanej naradzie Cieciura uważał, że Polacy są wciąż słabi plus bez większych problemów w taki sposób potężna wojsko dotrze do Lwowa. Innego zadania był kniaź Kozłowski, który wobec klęski przy Połonką odradzał pochód na zachód, który niebezpiecznie rozciągnąłby linie zaopatrzeniowe. Uważał, że lepiej skupić się na ochranianiu twierdz, których zdobywanie żwawo wyhamuje rozpęd wojsk polskich. Obawiał się otwartej bitwy w środku polu oraz nie ufał lojalności Kozaków. Szeremietew poparł jednakowoż fraza Cieciury dodatkowo postanowił rozwijać się według przedtem ustalonego planu. Uznał że Lubomirski jest jeszcze wewnątrz Prusach plus że słaba wojsko Potockiego nie stanowi poważnej przeszkody wewnątrz marszu na zachód. Tymczasem wojska polskie działały błyskawicznie. Gdy wewnątrz sierpniu według rozeznania Chmielnickiego Potocki z 10 000 żołnierzy stał wobec Międzybożem, skupienie wojsk koronnych postępowała nader szybko. Do tego za sprawą wyśmienicie zorganizowanemu wywiadowi Polacy wyśmienicie byli zorientowani zarówno co do sił, w charakterze również zamierzeń przeciwnika. Koncentracja wojsk polskich przebiegała w taki sposób szybko, że wprzódy 26 sierpnia mogły przebyć się wymagania techniczne plus popis wojska. Rosjanie oraz Kozacy z kolei aż na wskroś 10 dni stali wewnątrz Kotelni, czekając na maszerującą wolno armię Chmielnickiego.
Hetman kolosalny wnet po paradzie wyruszył ze swym wojskiem z kwater, zajmowanych do tej pory od chwili zimy, zamierzając zmieszać się z Tatarami wewnątrz Wiśniowcu. Zmienił marszrutę na wieść o rabunkach tatarskich na Wołyniu. Po jego ostrej interwencji u nuradyna-sołtana, ten zebrał swą armię także połączył się z Potockim 1 września poniżej Czarnym Ostrowem. Lubomirski 3 września połączył się przy Lachowicami z Wyhowskim, mającym ze sobą 14 chorągwi jazdy dodatkowo kompanię dragonów. Połączone siły 5 września przeprawiły się na wskroś Horyń także 7 września połączyły się ze Stanisławem Potockim także Tatarami przy Konstantynowem, kończąc w środku ten metoda koncentrację armii polsko-tatarskiej. Lubomirski poddał się poniżej rozkazy Potockiego, przynajmniej od tego czasu decyzje podejmowali wspólnie, łącząc wiarygodny artyzm niezbyt zdolnego, aliści doświadczonego Rewery z pełną inwencji sztuką wojenną hetmana polnego. Wspierający Polaków Tatarzy mieli dwójka podstawowe cele polityczne – zużycie siły militarnej Kozaczyzny plus przewlekanie wojny pośród Polską zaś Rosją. Dodatkowy topos był natury materialnej – oznacza to łupy wojenne.
Gdy 6 września Wasyl Szeremietiew otrzymał od czasu Chmielnickiego wiadomość, że ten idzie na stojącego wewnątrz Międzybożu Potockiego, zdecydował się zaskoczyć z miejsca także wyznaczyć się na Lubar.