Sposobność do wystąpienia dało Rosji zryw ukraińskie 1648-1654. Gdy do Moskwy dotarła wiadomość o śmierci władcy Rzeczypospolitej Władysława IV również o klęsce armii koronnej wobec Korsuniem, wojska cara Aleksego, które według wcześniejszych ustaleń miały wspólnie z armią Rzeczypospolitej zaatakować Chanat Krymski wstrzymały osobisty procesja oraz zawróciły.
Był to uprzednio wstępny sygnał, że Rosja dostrzegła do wnętrza powstaniu ukraińskim szansę na odzyskanie utraconych do wnętrza pierwszej połowie XVII wieku ziem, tudzież przypuszczalnie chociażby dodatkowo zdobycie Ukrainy. Na początku kraina ten czekał na ewolucja wypadków. Cierpliwość Rosji nie ondulacja czasochłonnie plus wcześniej wewnątrz końcu 1649 postanowiła wyzyskać tarapaty Rzeczypospolitej. W tym celu przybyło do Polski wewnątrz końcu stycznia 1650 roku posłannictwo rosyjskie, na czele którego stał Jerzy Gawryłowicz Puszkin. W marcu przedstawiono Rzeczypospolitej pretekst, wobec jakim Rosja chce wykopać fundament wojnę. Pretekstem tym była jedna z książek wysławiających czyny wojenne Władysława IV do wnętrza walkach z Rosją, wewnątrz której niewłaściwie tytułowano ojca obecnego cara Rosji. Ambasador ruszczyzna zażądał spalenia wszystkich egzemplarzy książki również skazania autora na śmierć. Zażądano do tego skazania na sen wieczny Jeremiego Wiśniowieckiego, oddania wszystkich grodów przyznanych Rzeczypospolitej na podstawie pokoju polanowskiego (czyli podobnie Smoleńska) również do tego w dalszym ciągu pół miliona złotych kontrybucji. Niespełnienie tych niewiarygodnych żądań miało mienić się natychmiastową wojnę.
W kwietniu wieść o oburzającym poselstwie rosyjskim dotarła do chana krymskiego Islam Gireja, który od razu zaproponował Rzeczypospolitej wspólny ofensywa na Rosję. Chan krymski do wnętrza wystąpieniu moskiewskim dostrzegł okazję do odzyskania utraconych wskroś Tatarów Chanatu Kazańskiego plus Chanatu Astrachańskiego. W maju 1650 roku przybył wewnątrz tej sprawie do Warszawy wysłannik chana krymskiego Mustafa aga. Przed Rzecząpospolitą pojawiła się sposobność popchnięcia wszystkich sił kozacko-tatarskich na Rosję. Sam dama kozacki Bohdan Chmielnicki nie był wrogi tej wojnie plus wymagał jedynie, żeby wewnątrz trakcie działań wojennych wojska koronne nie wkraczały na Ukrainę. Poselstwo rosyjskie zatrzymane zostało w środku Warszawie, natomiast do Moskwy wysłany został ulubiony posłaniec.
W lipcu 1650 roku imperator Aleksy pojął, w środku jako strasznym znalazł się położeniu. Rzeczpospolita pomimo tego nie wykorzystała stworzonej wskroś Rosję szansy, i senatorowie, iżby uciec wojny z Rosją zgodzili się na wydarcie ze spornej książki kart z tekstami uznanymi zbyt obraźliwe na rzecz cara. Tak wtedy dwanaście miesięcy 1651 zamiast przenieść burzę kozacko-tatarską na tereny państwa moskiewskiego doprowadził do straszliwej bitwy przy Beresteczkiem, która przynajmniej zwycięska na rzecz Rzeczypospolitej rozdzieliła dwójka tworzące Koronę narody przepaścią nienawiści, która potem uniemożliwiła jakiekolwiek porozumienie. Panująca na Ukrainie zaraza również porażka przy Batohem w środku roku 1652 pozbawiły Rzeczpospolitą tysięcy znakomitych weteranów. Brak doświadczonych dodatkowo wyszkolonych żołnierzy był jedną z głównych przyczyn przyszłych klęsk w środku wojnie ze Szwedami. Dodatkowo państwo osłabione zostało na wskroś liczne zarazy, które z Ukrainy rozchodziły się na całą Rzeczpospolitą. W 1653 roku koncentrujące się powyżej granicą wojska rosyjskie wywołały zaniepokojenie mieszkańców Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Szczególną datą był rok kalendarzowy 1654 również traktat perejasławski, który spowodował interwencję wojsk rosyjskich do wnętrza wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej. Już 1 października 1653 roku imperator Aleksy zwołał Sobór Ziemski, który podjął decyzję o przyłączeniu Ukrainy do Rosji, i trzy miesiące później, na początku stycznia 1654 roku, do Perejasławia przybyło misja rosyjskie z Wasylem Buturlinem na czele. Zwołano 17 stycznia radę kozacką oraz postanowiono poddać się Moskwie. Następnego dnia, 18 stycznia 1654 roku Ukraina poddana została carowi. Moskwa poparła Bohdana Chmielnickiego, tudzież imperator Aleksy Michajłowicz przyjął jego poddaństwo. Ten metryka poddaństwa uznaje się zbytnio krańcowość powstania ukraińskiego dodatkowo start wojny polsko-rosyjskiej.
Potężnie osłabiona dotychczasowymi walkami Rzeczpospolita polsko-litewska stanęła u progu długiej plus kosztownej wojny z Rosją toczonej w środku latach 1654-1667, która w końcu zakończyła się traktatem andruszowskim, do wnętrza wyniku którego Litwa utraciła Smoleńsk z okolicznymi ziemiami, tudzież Korona całą Ukrainę zadnieprzańską z Kijowem.